Our “New Love” is currently loading!

En op de dag van de liefde hebben wij iets te delen met jullie. Onze “New Love”, combinatie van mij en de liefde van mijn leven, groeit momenteel al 3 maanden in mijn buik!

Ik dacht altijd dat ik die gestoorde tante zou zijn. Die tante die al haar neefjes en nichtjes volpropt met suiker en dan thuis brengt met de woorden: ”HEY SUCCES ERMEE HÈ”. Door dit vermeld te hebben weet ik dat ze dit nu sowieso bij mij gaan flikken.

Wij hadden vorig jaar besloten om het te proberen, want een kleine combinatie van mij en hem zagen we wel zitten. Maar na een tijd zag ik het somber in want hoezo gebeurde er niks? Je gaat je toch afvragen of er wat “mis” is. Het werd nog lastiger als mensen om je heen vroegen: “Ben je niet bijna 30, hoezo heb je geen kinderen?” Of die “Jij bent de volgende hè”. Ja leuk voor je gap maar er gebeurd niks! Dit gezegd te hebben wil ik wel aangeven dat het niet netjes is om aan vrouwen in je omgeving hier naar te vragen of opmerkingen over te maken. Je weet niet wat er gaande is want zo vanzelfsprekend is kinderen krijgen echt niet voor iedereen..

We besloten er niet meer op te focussen, mede omdat we niet meer ons eigen plek/huisje hadden. En tja, wat denk je? Juist op het moment wanneer je het niet verwacht, heb je opeens een positieve test. Ik geloofde het niet dus heb daarna nog 2 extra testen gedaan. Want zwanger? Ik? Nee man. Toen ik me wat “grieperig” voelde was dit ook echt het laatste waar ik aan dacht. Iedereen gooide die: “HET HEERST”. Ja man, December en 10 graden. En als het heerst heb ik er juist nooit last van.

Ik was best onrustig. Dit kwam vooral omdat ik een positieve test had maar niet wist hoe en wat er nou gaande was binnen in. Daarnaast hadden we eigenlijk pas heel laat ons eerste echo. Om precies te zijn twee weken geleden. En of het nou tussen mijn oren zat of niet, ik was na de echo wel een stuk rustiger.

Misselijkheid vind ik de meest moeilijke gevoel. Vooral als ik wil gaan slapen en opeens maagzuur mijn slokdarm in glijd, nee niet te doen.. Normaal zou gember me helpen maar in dit geval kan het beter uit mijn buurt blijven. Maar naast het feit dat ik bij veel rust pakken en bijna alles waar ik aan dacht of rook misselijk werd, ben ik eigenlijk alleen maar heel moe geweest, nu nog steeds.

Op dit moment zijn we precies 1 week in het tweede trimester. Zoals ik al aangaf heb ik (gelukkig) alleen last gehad van misselijk worden door geuren of denken aan bepaald eten. Soms werd ik misselijk van het drinken van water. En van sommige eten moet ik echt niks meer weten. Ik heb een sterke cravings voor ramen en sushi, ja alleen alles dat niet rauw is. Daarnaast vind ik knakworstjes geweldig en sla met mais ook. Ik mag geen zuivel maar danoontje is echt de boooomb!

Overdag gaat het goed. Op werk had ik ook niks laten merken. Tijdens lunch koos ik er voor om niet aan de lunchtafel te zitten. Meestal voel ik het rond een uurtje of 4/5 na werk en zak ik in van moeheid. Sociale evenementjes heb ik momenteel ook op een zeer laag pitje, nog lager dan dat het al was. Maar goed. Het duurt ook wel 3 uur voordat ik eindelijk inslaap val door die maagzuur aanvallen. En in de nacht? Dan word ik wel 10x wakker om te plassen. Lekker onrustig maar overdag ben ik niet heel moe.

Een buikje? Nope. Helemaal niks. Enige bewijs dat er echt wat gaande is in mijn buik is een echo foto van ons kleintje en het horen van zijn/haar hartslag vorige week. Die buik komt vanzelf wel.

Een bezig bij’tje. Dat ben ik wel. Dus het feit dat ik qua werk niet mijn eigen CAREAUX werk heb kunnen oppakken of kunnen doen, zit wel erg aan me te knagen. Ik doe mijn best en probeer de vrijdagen zo goed mogelijk in te delen.

Wat ik ècht lastig vond was het stilhouden want dat is gewoon moeilijk met een moeder als de mijne die eigenlijk bij elke familie gathering schreeuwde dat ze OMA wilde worden en ik dan zei: “Maar je hebt Piper al”. Same same but different. Heel different… Ik heb namelijk altijd geroepen dat ik geen kinderen wilde. De reden waarom ik dit riep weten alleen een klein groepje mensen in mijn leven en dit laat ik ook zo.

Ook al hoorde ik altijd: “jij word echt een hele goede moeder” – toch ben ik wèl de laatste persoon van wie mensen dit zouden verwachten en ik overigens ook hoor. Maar hè, nu er een wonder aan het groeien is, is er toch wat in mij veranderd. Ik zal mijn kleintje met alles wat ik heb beschermen, liefdevol en respectvol opvoeden en er voor zorgen dat alles wat ik anders wilde in mijn jeugd, nu ook daadwerkelijk gaat gebeuren. Het is een nieuwe kans en ik ben heel blij en trots dat ik dit samen mag doen met degene voor wie ik snoeihard verliefd ben geworden.

Het is nieuw en toch is dat wel eng maar sinds de dag dat we er achter kwamen heb ik geen 1 moment getwijfeld of me angstig gevoeld. Angstig zijn is iets dat zeker vaak een grote rol bij me speelt. Maar ik wist het zeker. Ook al hadden we op dat moment nog geen huisje en had ik mijn contract verlenging nog niet besproken op werk, toch wist ik hoe dan ook dat we dit zouden gaan doen. Want als ik naar Rogier kijk en denk aan hoe wij dit samen doen, weet ik dat alles goed met mij komt. En ook met onze kleine. Ik kan niet geloven dat wij een eigen familie aan het creëren zijn. Ons kleintje is zo gezegend met een vader als Rogier. Baby loves you, Piper loves you, I love you en ik zou dit met niemand anders willen doen!

We hebben ons huisje! En trekken in in juni. Ik heb contract verlenging gehad. Rogier is bezig met een nieuwe baan. En een kleintje komt er aan. Zo zo intens blij!

Lieve kleine Lynnie of Giertje, ik hoop dat je makreel lust als je groter bent want ik mag dit nu niet eten :). Alle recepten met makreel zijn heel erg welkom zodat Rogier gelijk aan de slag kan en ik verwacht Pepesan na mijn bevalling 🤰🏽🥳!

 

Caroll van den Brom

Online Creative and Artist of CAREAUX. My name is Caroll Lynn and my artist name is CAREAUX. I'm a sneaker illustrator turned footwear designer. After a study of four years, I landed at Filling Pieces as their first Womens Footwear Designer. In 2016 and 2017 CAREAUX released her first collaboration with PUMA. Besides working for Filling Pieces and working with PUMA, I also worked on illustrations for Nike, Adidas, Lacoste, FILA, DIESEL. More of my previous work can be found via portfolio I illustrate everything I like myself and sell my favourites. Most of my work is made on canvas but I'm always open for discussions and requests. For collaborations, contact me via the contactform. My instagram is known for her sneakers and feminine style. The content created is focussed on fashion and art combined with traveling - #SHECOZY

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.